DERMIT Édouard

Edouard Dermit (of Dermithe), Anato Dermit Scène Naam, geboren op 18 januari 1925 in Gradisca (gradisconade, Italië), en stierf op 15 mei 1995 in Parijs, is een acteur en schilder Frans.

Edouard Dermit is de adoptiezoon en universele legatee van Jean Cocteau. Voordat hij een acteur wordt, is hij een minderjarige in Lotharden, zoals "achtergrondlader" aan de MemaT-domme-mijnen in Bouligny (Meuse).

In de bioscoop speelt hij de juveniele Paul in de film verschrikkelijke kinderen, geregisseerd door Jean-Pierre Melville volgens de roman van Jean Cocteau (1950). Zeer mooi, en begiftigd met een Grieks silhouet, hij houdt de bijnaam "Doudou" voor zijn vriendelijkheid nooit geveinsd, de zoetheid van zijn karakter en zijn vriendelijke wijsheid.

Ook schilder - hij exposeerde verschillende keren in Lucie Weill Gallery - Edouard Dermit voltooid, in 1965, de kapel Notre-Dame-de-Jeruzalem van Frejus, die Jean Cocteau was begonnen te tekenen en had de tijd om te finishen niet te laten tekenen en niet de tijd had om te finishen Overlijden op 11 oktober 1963. Op dezelfde manier zorgt hij ervoor dat de volledige uitvoering van het glas-in-loodraam van de Saint-Maximin-kerk van Metz ook door Jean Cocteau wordt getrokken.

Hij zorgde voor een bijzondere zorg voor het beheer van het werk van Cocteau en deelde zijn bestaan tussen de woningen van de schrijver in het district van het Palais-Royal en Milly-La-Forest. Aan het einde van de jaren zestig, trouwde hij, Eliane Dubroca, een jonge man, mannequin bij Dior en ze gaf hem twee zonen, de oudere Jean (Jacqueline Picasso was zijn poemother en Jean Marais zijn peetvader) en Stéphane (Francine Weiswiller zijn zijn peetmother en Pierre Bergé zijn peetvader).

In februari 1966 realiseert hij de sets van het ballet de uitwisseling van een blik op een boekje van Françoise Sagan, gecreëerd in de Opera de Marseille door Jacques Chazot en Tica Beaumont. In 1979 publiceerde Edouard Dermit met Bertrand Meyer-Stabyy het boek mijn heilige monsters aan de inktedities die de mooiste teksten van Cocteau op zijn tijdgenoten bij elkaar brengt. In 1983 herkende hij publiekelijk om biseksueel te zijn geweest en zijn de geliefde van Jean Cocteau geweest. Zijn zoon Stéphane leverde op aan Pierre Bergé, die hij de Godson was, het laatste huis dat Jean Cocteau had in Milly-La-Forest en werd het Jean Cocteau-huis, ingehuldigd op 23 juni 2010.