Roger Caplain, zei Chapelain-Midy, geboren op 24 augustus 1904 in Parijs, stierf op 1 april 1992 in Parijs, is een schilder, lithograaf en Franse decorateur. Hij voegde aan zijn naam de tweede echtgenoot van zijn moeder toe. Hij studeert aan de School of Fine Arts in Parijs, dan in de academies van Montparnasse. Hij stelt in 1927 bloot aan de herfst van de herfst, en vanaf 1929 in de onafhankelijke tentoonstelling en de Lounge Tuileries. Hij is een professor aan de nationale school voor schone kunsten. Gepassioneerd over de Renaissance, door verf van chick en die van de zeventiende eeuw verdedigt hij een klassieke traditie, gemaakt van maat, in een tijd die de grote omwentelingen van het moderne schilderij ziet. Hij realiseert de dode van aard en landschappen. Hij reist veel, zowel in Europa als Noord- en Zuid-Amerika. Hij besefte de muurdecoraties (stadshuisdistrict van Parijs, National Theatre Foyer of Chaillot, Agronomic Institute of Parijs), evenals schependecoraties, waaronder Frankrijk. Decorator en Costunineau Theatre, hij werkte in het bijzonder voor de Galanische Indië van Rameau (1952), de magische fluit van Mozart in de Opera de Paris (1955). Het is ook verschuldigd aan illustraties van GIDE, GIDE, Baudelaire, Fontenelle, La Fontaine, Vildrac, Simenon (het venster van de Rouet, 1945), enz. Hij illustreerde de dekking van Maguelonne Song van Michel Moulet voor de ronde tafel (1973). Hij ontving de Carnegie Award in 1938. Hij was een officiële schilder van de marine en ontving bestellingen van General de Gaulle om zijn portret uit te voeren, bestemd voor het paleis van de Elysée. Tussen symboliek en surrealisme is een heel deel van zijn werk de opdruk van zijn spirituele bezorgdheid, materialiseerd door de geobsedeerde herhaling van ongebruikelijke decoraties en objecten zoals geruite tegels, maskers en mannequins, spiegels. In 1984 publiceerde hij bij Gallimard een verzameling souvenirs en reflecties over kunst: "Als het zand tussen de vingers".
