NOYER Philippe

Philippe NOYER begon zijn loopbaan als schilder in 1943. In datzelfde jaar ontmoette hij de beroemde kunsthandelaar in Parijs, Emmanuel David, die L'École de Paris bekend maakte. Philippe Noyer kreeg onmiddellijk een contract bij de prestigieuze galerie Drouant-David in Parijs. Naast zijn schilderijen van uilen in bladeren gehuld en rondgezichte ursijnen met hun huisdieren, werd Philippe Noyer al snel een van de meest gewilde portretschilderijen van Parijs en Londen. De galerie gaf hem zijn eerste tentoonstelling in 1947. Het succes was onmiddellijk. Terwijl hij in de Galerie Drouant-David was, verklaarde Philippe Noyer dat zijn succes in de Verenigde Staten kan worden toegeschreven aan Robert Goldstein, de voormalige voorzitter van de filmmaatschappij 20th Century Fox. Dat was in 1949. De Galerie leende ongeveer twintig schilderijen van Philippe Noyer aan een Amerikaanse kunsthandelaar die had besloten een tentoonstelling in de Verenigde Staten te organiseren. De Amerikaanse galeriehouder was daarentegen een slechte gokker en op een avond voor de tentoonstelling leed hij ongekende verliezen en werd hij gedwongen de schilderijen zonder winst te verkopen. De koper bleek Robert Goldstein te zijn, die zo tevreden was met zijn aankoop dat hij de werken aan zijn vrienden aanbood, waaronder de legendarische Samuel Goldwyn, die op zijn beurt Philippe Noyer en zijn naam op de West Coast beroemd maakte. Een diepe en blijvende vriendschap ontstond tussen Noyer en Goldstein. In 1960, toen Philippe Noyer, zoals alle kunstenaars, in een moeilijke financiële situatie verkeerde, organiseerde Goldstein een veiling waarbij alle huidige schilderijen van Philippe Noyer werden verkocht aan vrienden van Goldstein. In de daaropvolgende jaren schilderde Philippe de portretten van tientallen mensen, waaronder Elizabeth Taylor, Dinah Shore, Jean Wallace en de kinderen van acteur Alan Ladd en producent Alan Lerner. Naarmate zijn kunst rijp werd, legde hij zijn carrière als portretschilder opzij om zich volledig te wijden aan de delicate en verfijnde, dunne, langharige dames die geleidelijk aan kinderen als zijn voorliefde onderwerpen vervangen. Mijn schilderijen zijn wat ze lijken te zijn, niets meer, niets minder", zei Philippe Noyer ooit tegen een kunstcriticus. "Sommige schilderijen zijn serieus, andere niet, maar ik heb altijd geschilderd wat ik voelde" Vanaf zijn vroege tofra_Latn tot de jonge lithografische vrouwtjes en de langhartige geparden van zijn oudere werken was de kunst van Philippe Noyer altijd uniek. De elementen die Philippe NOYER gebruikt in zijn schilderijen - vrouwen, monumenten, dieren en bloemen - komen tot leven onder de penseel die ze in realistische termen vertaalt in composities die het resultaat zijn van zijn verbeelding en intellectuele of literaire herinneringen. Zoals in de schilderijen van alle kunstenaars zijn er voorspellende thema's en terugkerende voorwerpen als geluksbril - eieren, hoeden, schoenen - maar zoals de kunstenaar zelf waarschuwt, zou het nutteloos zijn om in hen een bepaalde verborgen symboliek te zoeken of Freudiaanse conclusies te trekken. Dertien jaar onderzoek brachten Philippe Noyer tot de techniek die zijn schilderijen hun bijzondere doorzichtigheid en licht geeft. De techniek, die in 1956 door Philippe Noyer werd ontwikkeld, elimineert het gebruik van wit ten gunste van zuivere kleuren die de rotsen hun ruwheid geven, de helderheid van een schelp weergeven en de subjecten de indruk geven hun zachtheid te voelen zonder ze aan te raken. Noyer is eerlijk tegenover zichzelf, zijn aangeboren tekening en zijn oog voor het leven hebben Philippe Noyer een wereldwijde reputatie opgeleverd. Hij trouwde in 1939 met Nora Kern en kreeg vier kinderen: Paul Denis, Corinne, Laurence en Ariel. Noyer stierf in 1985. Bijna tweeduizend van zijn werken bevinden zich in musea en privécollecties.