MANET Edouard
Edouard Manet (geboren in Parijs op 23 januari 1832 - Death in Parijs op 30 april 1883) is een grote Franse schilder en graveur van de late negentiende eeuw. Voorloper van het moderne schilderij dat het van academisme is bevrijd, Edouard-manet wordt ten onrechte beschouwd als een van de vaders van het impressionisme: het wordt inderdaad onderscheiden door een betrokken factuur van de echte die niet (of weinig) de nieuwe technieken-kleur en bepaalde behandeling van licht niet gebruikt. Bijna door sommige terugkerende thema's zoals portretten, mariene landschappen, het Parijse leven of nog steeds leven, terwijl het op een persoonlijke manier, in een eerste periode, genderscènes: Spaanse onderwerpen, vooral van Velasquez en Odalisks volgens de Titiaan.
Hij weigert de advocatenstudies te volgen en hij faalt de carrière als een Merchant Marine Officer. De jonge manet tussen in 1850 op de werkplaats van de schilder Thomas Couture waar hij zijn training van schilder begint, en dat hij in 1856 vertrok. Al in 1860 presenteert hij zijn eerste doeken waaronder het portret van M. en Mrs Auguste Manet.
De volgende schilderijen, Lola de Valencia, de weduwe vrouw, stierengevechten, lunch op het gras of Olympia, maak schandaal. Manet wordt afgewezen uit officiële tentoonstellingen en speelt een leidende rol in "Elegant Boheemse". Hij frequente kunstenaars die hem bewonderen als Henri Fantin-Latour of Edgar Degas en mannen van letters zoals de dichter Charles Baudelaire of de romanschrijver Émile Zola, die hij een portret schildert: Portret van Émile Zola. Zola nam actief de verdediging van de schilder aangezien de pers en de critici op Olympia werden gestrieven. In die tijd schildert hij de FIFRE-speler (1866), het historische onderwerp van de uitvoering van Maximilian (1867) geïnspireerd door de gravure van Francisco de Goya.
Zijn werk omvat ook mariniers zoals maanlicht op de haven van Boulogne (1869) of races: de races in Longchamp in 1864 die de schilder een begin van erkenning waard zijn.
Na de Franco-Pruisische oorlog uit 1870, waaraan hij deelneemt, ondersteunt het Manet de impressionisten onder wie hij goede vrienden zoals Claude Monet, Auguste Renoir of Berthe Morisot, die zijn schoonzus wordt en die het beroemde portret zal worden opgemerkt Zal met haar doen, Berthe Morisot in het boeket van paars (1872). In hun contact misp, het MIS-schilderen van de werkplaats voor het buiten schilderen in Argenteuil en Gennevilliers, waar hij een huis heeft. Zijn pallet wist zo blijkt uit Argenteuil van 1874. Hij behoudt echter zijn persoonlijke benadering van echte compositie en bezorgd over het echte, en blijft veel onderwerpen, vooral vrijetijdsbesteding, zoals in het café (1878), de bocks serveerster (1879) En zijn laatste grote canvas een bar met folieën Bergère (1881-1882), maar ook de wereld van de bescheiden straatstenen van Mosnier Street of zelfportretten (zelfportret bij de pallet, 1879)
Manet slaagt erin om adel te geven aan de dode lifes, vriendelijk dat hij zo ver in het schilderij een decoratieve en secundaire plaats bezet. Tegen het einde van zijn leven (1880-1883) streeft hij ernaar bloemen, fruit en groenten te vertegenwoordigen door dissonante kleurenovereenkomsten aan te brengen, op het moment dat de pure kleur stierf, wat André Malraux een van de eersten is die de nadruk ligt op de stemmen van de stilte. De meest vertegenwoordiger van deze evolutie is de asperges die zijn vermogen om alle conventies te overschrijden. Manet vermenigvuldigt ook portretten van vrouwen (Nana, 1877, blonde vrouw met kale tieten, berthe morisot of mannen die deel uitmaken van haar entourage: Stéphane Mallarmé, Theodore Duret, Georges Clemenceau, Marcellin Desboutin, Émile Zola Henri Rochefort. Vanaf de jaren 1880 wordt hij steeds meer erkend. Hij ontvangt het Legion of Hern op 1 januari 1882. Slachtoffer van syfilis en reuma, hij lijdt echter 1876, van zijn linkerbeen dat wordt geamputeerd.
Edouard Manet sterft van Gangrene tot 51 jaar in 1883 en laat meer dan vierhonderd canvas, pastelkleuren, schetsen en aquarellen. Zijn grotere werken zijn nu zichtbaar in alle musea van de wereld, vooral in de Musée d'Orsay in Parijs.