MARINI Marino

Marino Marini, geboren op 27 februari 1901 in Pistoia (Toscane) en stierf op 6 augustus 1980 in Viareggio, is een Italiaanse beeldhouwer en schilder.

Marino Marini, geboren in Pistoia, Toscane, komt in 1917 aan bij de Florence Academy of Fine Arts om de schildercursussen van Galileo Chini en Domenico Trententacoste Sculpture te volgen.

Het wordt in 1929 uitgenodigd door Arturo Martini om in Monza (nabij Milaan) te onderwijzen in Villa Reale. Hij tentoonstelling in Nice met de Novecento-groep, reis naar Parijs en ontvangt zijn eerste prijs in de Quadrennale de Rome voor zijn werk.

Getrouwd in 1938 in Mercedes Pedrazzini, die een trouwe muze wordt, verlaat Marino Marini Villa Reale in 1940 voor de stoel van beeldhouwkunst van de Academie van Brera in Milaan, waar hij tot 1943 blijft voordat hij de vernietiging van zijn studie verlaat na de vernietiging van zijn studie. Hij Reviews of ontmoet vrienden zoals Fritz Wotruba, Germaine Richier (wie hij een hoofd heeft gebeeldhouwd in 1945), Alberto Giacometti, Haller en Otto Bänninger.

Een kamer is in 1948 aan hem gewijd aan de 24e Biënnale van Venetië. Hij ontmoet vervolgens Henry Moore die een trouwe vriend wordt, en de Merchant van de Amerikaanse Curt Valentine die zijn tentoonstelling in New York in 1950 organiseert.

Hij ontvangt de Award Antonio Feltrinelli in 1952.

Meer en meer gevraagd in Noord-Europa, is het in 1973 uiteengezet in de Milaan Moderne kunstgalerie voor zijn portretten, en de Neue Pinakothek in 1976, Japan in 1978 voor zijn sculpturen en prenten op de Galerij 2016 in 1979 in Hauterive (Neuchâtel).

In Florence is het Marino Marini-museum eraan gewijd en Pistoia heeft een documentatiecentrum rond de werken gemaakt.