DUBUFFET Jean

Actieve filters

Jean Dubuffet (Le Havre, 31 juli 1901, Parijs, 12 mei 1985), is een Franse schilder, beeldhouwer en visuele plastic.

 

Hij is de eerste theoreticus van een kunststijl waaraan hij de naam "Brut", producties van marginaal of mentaal ziek gaf: schilderijen, sculpturen, kalligrafieën, waarvan hij herkent dat hij zichzelf op grote schaal geïnspireerd heeft.

 

Op 20 oktober 1945 is de eerste "markeringstentoonstelling" in Parijs dat van zijn werken in de Gallery René Drouin, terwijl het nog steeds een onbekende schilder is, en een echt schandaal kan veroorzaken. Het is ook de auteur van krachtige critici van de dominante cultuur, vooral in zijn essay, verstikkende cultuur (1968), die een controverse in de wereld van kunst creëert. Ter gelegenheid van de eerste tentoonstelling van zijn collectie van rauwe kunst organiseert hij in 1949, schreef hij een verdrag, de gewenste brutale kunst voor de culturele kunsten.

 

Officieel aangedreven op de voorkant van de artistieke scène door een retrospectief van 400 schilderijen, gouaches, tekeningen, sculpturen, die plaatsvindt in het Museum van Decoratieve Kunsten van Parijs van 16 december 1960 tot 25 februari 1961, de meest betwiste Franse kunstenaar en het meest bewonderd nadat de naoorlogs het geval van dit begin van het jaar creëert. Hij wordt de inspirering van vele artiesten, volgelingen van "de kunst andere", variant van ruwe kunst, waaronder Antoni Tàpies, evenals volgers van de artistieke betwisting zoals de Spaanse groepsappo-crónica.

 

Zijn werk is samengesteld uit schilderijen, assemblages die vaak terecht zijn gekwalificeerd met collages, sculpturen en monumenten, het meest spectaculaire deel van een geheel, het uurlop (1962-1974), evenals architecturen: de Closerie Falbala en de Falbala-villa. Het is achteraf verleend in retrospects in het Paleis van Venetië Grassi in het Solomon R. Guggenheim Museum.

 

Zijn persoonlijke collectie, de verzameling van de bruine kunst die bruinte kunstenaars in gevangenissen, asiel's, asiel's van allerlei soorten was geweest, was in 1948 in handen van de Compagnie de l'Art Brut in 1948, hadden in Parijs zijn gebleven. Maar het uitstel van de Franse administratie heeft Dubuffet geduwd om het aanbod van de stad Lausanne in Zwitserland te accepteren, waar de collectie werd geïnstalleerd in het kasteel van Beaulieu en definitief gegeven.

 

Beschouwd als weinig, procedureel, atraciliary, hij was vaak boos op zijn entourage. Voorafgaand aan de dood van Dubuffet had Jean-Louis Prat alle zinnen van de wereld om de retrospectief van 150 schilderijen van de kunstenaar te organiseren, die eindelijk van 6 tot 6 oktober in de Maeght Foundation plaatsvond.

 

Aan de andere kant was het genereus, zoals blijkt uit zijn vrienden, Alexander Vialattte, Alphonse Chave, Philippe Deux, en de vele donaties die hij heeft gemaakt van zijn leven, onder andere, een set van 21 schilderijen, 7 sculpturen en 132 tekeningen op de Paris decoratief kunstmuseum uit zijn persoonlijke collectie.

x