Claude Manoukian is een schilder geboren in 1936. "Hij draait mensen in het leven van een schilder die weinig uitlegt, als het maar in één schot is, wordt een goed schilderij een uitzonderlijk schilderij, het gebeurt als een liefde op het eerste gezicht, of als de heilige geest. De dag van Pinksteren. Het kan ook bescheiden, dat het gebeurt, zoals de transformatie van Vangogh die, van een bescheiden tekenaar, een genie van kunst werd. Claude Manoukian heeft zojuist deze uitzondering genomen die hem van een goede schilder leidt Was, aan een kunstenaar wiens werk merken vindt die zijn eigen is. Zeker, al zijn schilderijen droegen zijn afdruk, door het gebruik van kleuren die zijn auteur ondertekenden. Zoals Odilon Redon Claude Manoukian kent zeer goedmelding Dissonant worden, terwijl door hem alleen maar hun schittering vergroot. Maar het verlaten van het rigoureuze figuratieve, breekt Claude Manoukian af en haalt de vormen aan en integreert in zijn werk een extra dimensie. Het is met de zekerheid van de technicus, dat hij de contouren, de ensuite in elkaar interpreteert. Het is soms van een pad dat te oppervlakkig wordt onderzocht door Picasso, dat Claude Manoukian een ander soort vormen zal introduceren, nieuw gedicht wordt onder zijn penseel. Zoals anders als root, kan Corneille of Victor Hugo van Verlaine of Rimbaud zijn, hoewel alles in vers schrijven, zal Claude Manoukian met andere modi van schilderen flirten en nieuwe frases halen. Verhuur van de kleuren, vliegen over de realiteit die het integreert in de herinnering aan het schilderij, maar zonder een slaaf te zijn, stelt het samen voor kunst en kunst met behulp van de echte alleen als een ondersteuning, als een primitieve staat die het verandert. Het uiterlijk van wat hij ziet is slechts een weerspiegeling van de toekomst. Hij gebruikt zijn geheugen als een geleidende draad, maar componeert in hem zijn kind uit de betekenis van zijn gezicht, en van zijn humeur heeft hem vervolgens op zijn canvas ingeschreven. Als pasgeboren is nooit volledig vergelijkbaar met een van zijn ouders, dat schilderde dat hij schilderde, zijn bron vinden op de bodem van een van zijn elementen, die soms, zeker, zeker, maar die altijd aan de andere kant onder de invloed van de ander zal blijven. Elk canvas zal het pad zijn naar de verwezenlijking van een geheel en de uitdrukking van een esthetisch die elk werk onderscheidt terwijl het onderhouden van een gezond verstand wordt gehouden dat de stijl wordt genoemd. "Christian Germak.
